บทที่ 37 โดนเองซะบ้าง
ตอนที่37 โดนเองซะบ้าง
ปริมระตา
ฉันมองร่างสูงที่เดินออกไปจากห้องไปด้วยสายตาเรียบนิ่งแต่แฝงความเกลียดชังอยู่ไม่น้อย แต่ทันทีที่ประตูปิดลงไร้ร่างของเขามันก็แปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกหลากหลายว้าวุ่นไปหมด มันทั้งรู้สึกดีที่เขาใส่ใจมาดูแลกันแต่เช้าอย่างที่ไม่ได้เรียกร้อง ดูเป็นห่วงทั้งฉันและลูกที่เขาไ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 สู่ขอ
2. บทที่ 2 แต่งงาน
3. บทที่ 3 ให้เกียรติ
4. บทที่ 4 เกลียด
5. บทที่ 5 เพื่อนเก่า
6. บทที่ 6 ปกป้อง
7. บทที่ 7 ยัดเยียด
8. บทที่ 8 ระบาย
9. บทที่ 9 แค่นี้ไม่ตาย
10. บทที่ 10 ไม่ใช่อุบัติเหตุ
11. บทที่ 11 ไม่เคยฟัง
12. บทที่ 12 เจ็บกว่า
13. บทที่ 13 ไม่ต่างกัน
14. บทที่ 14 ชู้
15. บทที่ 15 เลิกทำ
16. บทที่ 16 มาอยู่ด้วยกัน
17. บทที่ 17 ไม่เปลี่ยนแปลง
18. บทที่ 18 ป่วย
19. บทที่ 19 ท้อง
20. บทที่ 20 ขอหย่า
21. บทที่ 21 ไม่ทน
22. บทที่ 22 ไม่ปล่อย
23. บทที่ 23 ไปแล้ว
24. บทที่ 24 ตามหาเมีย
25. บทที่ 25 เครื่องมือ
26. บทที่ 26 อดีต
27. บทที่ 27 รู้ความจริง
28. บทที่ 28 ผมชอบคุณ
29. บทที่ 29 เปลี่ยนใจ
30. บทที่ 30 เหนี่ยวรั้ง
31. บทที่ 31 ดักรอ
32. บทที่ 32 เรื่องของเราจบไปแล้ว
33. บทที่ 33 ยกโทษให้
34. บทที่ 34 ไล่กลับ
35. บทที่ 35 เลิกกัน
36. บทที่ 36 เวรกรรม
37. บทที่ 37 โดนเองซะบ้าง
38. บทที่ 38 ไม่มีความหมาย
39. บทที่ 39 คิดให้ดี ๆ
40. บทที่ 40 แอบเข้าไป
ย่อ
ขยาย
