บทที่ 42 ขอร้อง

ตอนที่42 ขอร้อง

คิมหันต์

ผมนั่งขับรถด้วยความอารมณ์ดีมาตลอดทาง เพราะว่าวันนี้น่าจะว่าเป็นวันแรกเลยก็ได้ที่ปริมระตายอมให้ผมมาส่งที่ทำงานโดยที่เธอไม่ต่อว่าหรือด่าทออะไร ทั้งยังไม่ต่อต้านผมเหมือนทุก ๆ วันที่ผ่านมา อย่างน้อยนี่ก็นับได้ว่าน่าจะเป็นสัญญาณที่ดีของการเริ่มต้นใหม่ได้เลยใช่ไหม

“คุณเข้าห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ