บทที่ 43 กังวล

ตอนที่43 กังวล

ปริมระตา

“แล้วพี่เรียกร้องอะไรกลับคืนไปได้บ้าง พี่ต้องทนนั่งทำงานด้วยความกังวลทุกวันที่ปริมออกไปทำงานที่นั่น โดยที่ปริมก็ไม่เคยคิดถึงความรู้สึกของพี่ตอนนั้นบ้างเลย”

“.....” ฉันเม้มปากแน่นเมื่อได้ยินความรู้สึกที่พี่คิมหันต์พรั่งพรูออกมาพร้อมกับน้ำตาที่คลอหน่วย มันเหมือนกับว่าเขา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ