บทที่ 46 คนที่รอคอย

ตอนที่46 คนที่รอคอย

ปริมระตา

“แอ้! แอ้!” เสียงเล็กส่งเสียงจ้าที่ข้างหูทำให้ปลุกฉันจากการหลับใหลให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง

“แม่ขี้เซาจังเลย ไม่รู้เหรอว่าตัวเล็กหิวแล้วเนอะ” เสียงเข้มที่ฟังดูอ่อนโยนกว่าครั้งไหน ๆ ดังขึ้นตามมา เป็นเสียงที่ฉันจำได้ว่าใครแม้ยังไม่ได้ลืมตามอง

และเมื่อสติเริ่มกลับเข้าร่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ