บทที่ 47 ฉันขอโทษ

กริ๊ง... กริ๊ง… ขณะนั่งคุยกัน มือถือเหนือตะวันดังขัดบทสนทนา

“ฮัลโหลครับ คุณเหนือ” พิพัฒน์ลากเสียงยาว

(“ว่าไงมึง”)

“คุณเหนือกลับจากสุพรรณบุรียังครับ”

(“ตอนนี้อยู่บ้าน”) เหนือตะวันมองเนตรนภา

“เฮ้ย ไปคลับมึงกัน กูอยากแดกเหล้าวะ เพื่อนแม่งหายหน้าไปนานวะ คิดว่าจะไปปักหลักที่นั่นละ”

(“เฮ้อ พูดมาก ไว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ