บทที่ 94 ปล่อยเขาเถอะยาย

ก่อนแกจะหัวเราะให้แม่ฝ่ายชาย เห่ออะไรกันขนาดนั้น

“ปล่อยเขาเถอะยาย” เนตรนภาหัวเราะเบา ๆ

“ว่าแต่พ่อยิหวาจะกลับวันไหนหรือ”

“วันหรือสองวันนี้แหละจ้ะยาย”

“คงเหนื่อยน่าดู เทียวไปเทียวมา”

เนตรนภาเองก็ห่วงเขาเช่นกัน แต่เขาไม่ยอมกลับกรุงเทพฯ เธอก็จนปัญญา

ค่ำคืนที่แสงดาวประกายเต็มท้องฟ้า หญิงสาวยืนมองแส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ