80

ข้ากระโจนลงจากเตียงด้วยเรี่ยวแรงที่กลับมาเต็มเปี่ยมอีกครั้ง และตรึงร่างเธอไว้กับประตูอย่างนุ่มนวล มือทั้งสองข้างของข้ากั้นอยู่ข้างศีรษะของเธอ ข้าเลียริมฝีปากอย่างเชื้อเชิญ “เดี๋ยวก่อนสิ เขาไม่ได้เรียกเจ้าอีกแล้วนะ ข้าว่าเขาคงจะ—” บางทีเขาอาจจะวอกแวกไปสนใจอย่างอื่นแล้ว บางทีเราอาจจะขโมยเวลาอยู่ด้วยกั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ