บทที่ 162

สายตาจับจ้องแผ่นหลังของเกรกอรีที่ก้าวห่างออกไป ในที่สุดสันกรามที่ขบแน่นด้วยความตึงเครียดของชาร์ลส์ก็ค่อยๆ คลายลง

เขาก้มมองเอมิลี่ที่ยืนอยู่เคียงข้าง ปลายนิ้วขยับถูเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว ไออุ่นที่ยังคงหลงเหลือจากยามที่มือของทั้งสองสอดประสานกันนั้นกำลังแผดเผาอยู่กลางอก

รอบกายแว่วเสียงหัวเราะสดใสของเด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ