บทที่ 187

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว และตอนนี้ก็ล่วงเข้าสู่ช่วงกลางฤดูหนาวแล้ว อีกเพียงไม่กี่วันก็จะถึงเทศกาลคริสต์มาส

สายลมยามค่ำคืนหอบเอาความหนาวเย็นยะเยือกมาปะทะกาย พัดพาปอยผมที่หลุดลุ่ยระขมับของเอมิลี่ให้ปลิวไสว เพียงสายลมวูบเดียวนั้น สรรพเสียงอึกทึกและความหรูหราฟู่ฟ่าของงานเต้นรำก็ดูราวกับจะปลิวหายและเลือนล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ