บทที่ 23

เมื่อสิ้นคำพูดนั้น มือของลอร่าที่เพิ่งคลายออกชั่วครู่ก็กลับมากำแน่นจนเป็นหมัดอีกครั้ง เธอสืบเท้าไปข้างหน้าตามสัญชาตญาณ ฝืนข่มความตื่นตระหนกที่ฉายชัดขึ้นมาบนใบหน้าเอาไว้อย่างสุดกำลัง

เธอมองชายที่หมอบอยู่บนพื้น สลับกับมองเอมิลี่ ก่อนจะแค่นเสียงหัวเราะที่ฟังดูแห้งแล้งและจอมปลอมออกมา

"เอมิลี่ เธอต้องก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ