บทที่ 258

ทันทีที่ชาร์ลส์ได้ยินเสียงฝีเท้าของเธอ เขาก็ปรับสีหน้าให้กลับมาเป็นแบบที่คุ้นเคยและอบอุ่น แต่ความอ่อนล้าที่สะสมอยู่ใต้ดวงตา—นั่นเขาปิดบังไม่ได้

"เฮ้" เขาเอียงศีรษะเล็กน้อย "เธอโทรมาก่อนก็ได้นะ"

เอมิลี่เดินตัดผ่านห้องทำงานด้วยก้าวเร็วไม่กี่ก้าวแล้วเงยหน้ามองเขา สายตาของเธอค้นหาใบหน้าของเขาด้วยความ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ