บทที่ 31 - POV ของแดนเต้

บทที่ 31 – มุมมองของดันเต้

ไฟดับพรึบเหมือนมีคนกดสวิตช์ วินาทีก่อนหน้าทุกอย่างยังสว่างชัดเจน แล้วก็กลับมืดสนิท

มือผมคว้าปืนก่อนจะทันได้คิดด้วยซ้ำ สามปีในวงการนี้ฝึกฝนผมมาอย่างดี เมื่อไฟในโกดังที่เต็มไปด้วยศัตรูดับลง ต้องมีใครสักคนเลือดตกยางออก

“มาร์โก!” ผมตะโกนใส่วิทยุ มีเพียงเสียงซ่าตอบกลับมา

ให...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ