บทที่ 45 - POV ของแดนเต้

บทที่ 45 – มุมมองของดันเต้

ผมอยากจะเชื่อเธอ พระเจ้าก็รู้ว่าผมอยากเชื่อใจเธอแค่ไหน

ตอนที่ออโรร่ามองสบตาผมที่โรงงานแห่งนั้น ด้วยน้ำตาที่คลอหน่วยและน้ำเสียงที่ถ่ายทอดความเจ็บปวดตลอดสามปีออกมา ผมเชื่อเธอ ผมเชื่อว่าเธอคือผู้หญิงที่ผมเคยสาบานว่าจะปกป้อง คือผู้หญิงที่ถูกพรากไปจากผม แหลกสลายเพราะการหักหลั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ