บทที่ 33 17.2 เพียงเธอ

เด็กหญิงจับมือใหญ่ของเขาไว้แน่น ก่อนจะผละออกแล้วพูดเสียงจริงจังว่า

“รอแป๊บหนึ่งนะคะ เดี๋ยวหนูไปเอายามาใส่ให้”

ไม่นานปรายฟ้าก็กลับมาพร้อมกล่องยา เธอจัดการทำแผลให้เขาอย่างที่แม่เคยสอน ล้างน้ำเกลือ ใส่ยา แล้วติดปลาสเตอร์ให้ด้วยมือเล็กที่เต็มไปด้วยท่าทีตั้งอกตั้งใจ ความอ่อนโยนนั้นทำเอาเธียรจุกที่หัวใจจน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ