บทนำ
เป็นซีรีส์ยาวต่อเนื่องสองเรื่องนะคะ
ไรท์จะลงต่อกันจนจบในนี้เลย
โปรย
เธอกำลังจะเป็นเดือนที่ลอยคู่ดาว ส่วนฉันเป็นเพียงเศษดินไร้ค่าที่แทบไม่มีตัวตนในสายตาใคร
วาดจันทร์เป็นเพียงผู้หญิงจน ๆ ที่เรียนไม่จบ
เพราะท้องตอนเรียนและถูกแฟนทิ้งโดยไม่หันหลังกลับมาเหลียวแล
เธอเลือกจะลาออกจากมหาวิทยาลัย ยอมถูกตราหน้าว่าท้องไม่มีพ่อ
เลี้ยงลูกตามลำพัง และใช้ชีวิตกับลูกตามยถากรรมมาเกือบสิบปี
แต่แล้ววันหนึ่งโชคชะตาก็บีบให้เธอกับลูกต้องออกมาเผชิญโลกภายนอกอันโหดร้าย
ทำให้เธอได้เจอพ่อของลูกโดยที่สถานะของเธอกับเขาต่างกันลิบลับ
และเขากำลังจะแต่งงานกับผู้หญิงคนใหม่ที่เพียบพร้อมทุกอย่าง
นอกจากเขาจะไม่เอ็นดูสายเลือดของตัวเอง เขายังตราหน้าว่าลูกของเธอคือ ‘ลูกชู้’
ซ้ำยังรังเกียจเธอกับลูกยิ่งกว่าขยะในน้ำครำ
บท 1
รักครั้งนั้นที่พังลง
01
เศษดิน
เธอกำลังจะเป็นดาวที่ลอยคู่เดือน ส่วนฉันเป็นเพียงเศษดินไร้ค่า
แสงแดดยามบ่ายคล้อยส่องแผ่วผ่านซอกตึกสูงของกรุงเทพฯ เฉกเช่นทุกวัน วาดจันทร์จูงมือเล็ก ๆ ของลูกสาว พากันย่ำเท้าไปบนทางเดิน ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความเหนื่อยอ่อนและกลิ่นไอของความจน วาดจันทร์ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอีกกี่ก้าวข้างหน้าจะเจองานที่เธอตามหา หรือเพียงแค่กำลังเดินวนอยู่ในวังวนของความสิ้นหวัง
ท่ามกลางแดดเปรี้ยง ๆ ในตอนกลางวัน เหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ผุดพรายขึ้นเต็มหน้าและแผ่นหลัง แสงเจิดจ้าแผดเผาถนนจนร้อนระอุ สะท้อนมาเข้าตาจนต้องยกมือขึ้นป้อง เหนื่อย ร้อน กระหายน้ำ แต่ก็ยังหยุดเดินไม่ได้ เพราะไม่มีร่มเงาของต้นไม้ใหญ่พอให้ซุกตัวได้เลย
“ร้อนมั้ยลูก”
“ร้อนค่ะแม่”
“หนูดื่มน้ำก่อนนะ อดทนอีกนิดหนึ่งได้มั้ยคะคนดี”
ว่าพลางส่งขวดน้ำที่เหลือน้ำอยู่ไม่ถึงครึ่งขวดให้ลูกสาวได้ดื่มแก้กระหาย
“ได้ค่ะแม่ ฟ้าอดทนได้”
ตากลมโตหลุบมองลูกสาวอย่างสงสารจับใจ มันไม่ใช่เรื่องที่ฉลาดเลย กับการที่ต้องพาลูกสาวมาตะลอน ๆ หางานไปเรื่อย ๆ แบบนี้ แต่ทำไงได้ เธอไม่มีทางเลือก ไม่มีวุฒิการศึกษาที่สูงพอ เธอจบเพียงแค่ม.6 งานที่พอจะเป็นไปได้ก็คืองานแม่บ้านหรืองานที่ใช้แรงเท่านั้น จะหวังนั่งบนเก้าอี้หรู ๆ ในห้องแอร์เย็น ๆ ก็คงเป็นไปไม่ได้
วาดจันทร์เป็นคนต่างจังหวัด ไม่คิดว่าจะต้องกลับมาเหยียบกรุงเทพฯ อีก ทว่าความจนบังคับ ซ้ำที่ดินของย่าก็กำลังจะถูกธนาคารยึด สุดท้ายต้องกลับมาเมืองที่ไม่อยากกลับ เมืองที่มีทั้งอดีตและบาดแผลฝังอยู่ในใจ
ยิ่งเดินลึกเข้าไปในซอย ความหวังก็ยิ่งริบหรี่ลงตามระยะทาง วาดจันทร์บอกตัวเองว่า ถ้าอีกไม่กี่ร้อยเมตรยังไม่เห็นป้ายสมัครงาน เธอคงต้องพาลูกกลับ แต่โชคชะตาก็ยังมีเมตตา เมื่อสายตาเหลือบเห็นป้ายสีขาวเล็ก ๆ เขียนว่า
'รับสมัครแม่บ้านด่วน'
หัวใจที่เหมือนก้อนหินในอกเต้นแรงขึ้นมาทันที นิ้วมือสั่นน้อย ๆ เมื่อยื่นไปแตะขอบกระดาษ เธอสูดลมหายใจเข้าลึก เหมือนพยายามกลืนก้อนสะอื้นที่จุกอยู่ในลำคอ ก่อนจะยกสายตาขึ้นมองคฤหาสน์หลังนั้นอีกครั้งด้วยแววตาเปี่ยมความหวัง ก่อนจะรีบพาลูกก้าวเข้าไปกดกริ่งหน้าคฤหาสน์ด้วยมือไม้สั่นเทา
เสียงกริ่งดังขึ้นสองครั้ง ก่อนที่รปภ.จะชะโงกหน้าออกมาจากป้อมเล็กหน้าบ้าน
“มาหาใครครับ”
น้ำเสียงของชายวัยกลางคนเข้มและตรงไปตรงมา สายตาเขาจับจ้องหญิงสาวกับเด็กหญิงที่ยืนตากแดดอยู่หน้าประตูรั้ว ราวกับชั่งใจว่าควรให้เข้ามาหรือไม่
“เอ่อ...เห็นป้ายรับสมัครแม่บ้านค่ะ เลยมาลองถามดู”
วาดจันทร์ตอบเสียงเบา มือเผลอบีบมือลูกสาวแน่นขึ้นกว่าเดิม เธอไม่รู้ว่าท่าทีประหม่าแบบนี้จะทำให้ถูกมองว่าไม่น่าไว้ใจหรือเปล่า แต่ก็ไม่อาจทำอย่างอื่นได้ นานแล้วที่เธอไม่ต้องยืนรอใครด้วยความลุ้นมากขนาดนี้
“รอสักครู่นะครับ เดี๋ยวผมแจ้งคุณศจีก่อน”
รปภ.หายเข้าไปด้านในพักหนึ่ง ทิ้งให้เธอยืนอยู่กับแดดและเสียงรถที่วิ่งผ่านเป็นระยะ ๆ จนกระทั่งประตูเหล็กบานใหญ่ค่อย ๆ เปิดออกพร้อมเสียงเอ่ยว่า
“คุณศจีอนุญาตให้เข้ามาครับ เชิญครับ”
รปภ.คนเดิมพาวาดจันทร์กับลูกเดินเข้าไปในอาณาเขตของคฤหาสน์หลังใหญ่ตรงหน้า
ทันทีที่ก้าวพ้นรั้วเข้ามา วาดจันทร์รู้สึกเหมือนหลุดเข้าอีกโลกหนึ่ง ด้านในเขียวขจีด้วยต้นไม้เรียงรายอย่างมีระเบียบ ทางเดินสะอาดจนเห็นเงาสะท้อนของพื้นหินอ่อน น้ำพุเล็กกลางสนามส่งเสียงกระเซ็นเบา ๆ เย็นตาเย็นใจ ต่างจากถนนภายนอกอย่างสิ้นเชิง
หัวใจเธอเต้นแรงอีกครั้ง ไม่ใช่เพราะกลัว แต่อาจเพราะไม่เคยคิดว่าความสวยงามแบบนี้ยังจะเปิดโอกาสให้คนอย่างเธอได้ยืนอยู่ตรงหน้า
“ฟ้ารอแม่อยู่ตรงนี้ก่อนนะคะ แม่ขอเข้าไปคุยกับคุณศจีข้างในแป๊บหนึ่ง แล้วแม่จะออกมาหา”
“ได้ค่ะแม่”
ปรายฟ้าพยักหน้าอย่างว่าง่าย ก่อนจะเดินไปนั่งลงตรงม้าหินอ่อนใต้ต้นปีบที่กำลังออกดอกบานสะพรั่ง ร่วงหล่นจนพื้นหญ้าสีเขียวมีสีขาวแซมเต็มไปหมด
“สวัสดีค่ะ”
เธอยกมือไหว้อย่างนอบน้อมเมื่อเห็นหญิงวัยกลางคนที่ยืนรออยู่ในห้องโถง คุณศจีแต่งกายเรียบหรู สีหน้าสงบแต่แฝงความเข้มงวด
“นั่งสิ” เสียงเรียบแต่มีน้ำหนักเอ่ยขึ้น
วาดจันทร์รีบทรุดตัวนั่งลง แต่เกือบจะนั่งพื้นเสียก่อน หากคุณศจีไม่ผายมือให้เธอนั่งบนโซฟาตัวว่าง
“ขอบคุณค่ะ...”
เธอเอ่ยเสียงเบา ความประหลาดใจแทรกขึ้นมานิด ๆ ไม่คิดว่าผู้หญิงคนนี้จะใจดีกว่าที่คาดไว้
“ชื่ออะไร”
“วาดจันทร์ค่ะ เรียกว่าวาดก็ได้ค่ะ”
“บ้านอยู่ที่ไหน อายุเท่าไหร่ จบอะไรมา ทำไมถึงมาสมัครที่นี่”
คำถามพรั่งพรูตามแบบฉบับของคนเจ้าระเบียบ สายตาคมกริบจ้องเธอเหมือนกำลังอ่านความจริงทุกถ้อยคำ
“บ้านอยู่จันทบุรีค่ะ ตอนนี้อายุ 29 จบม.หก พอดีที่บ้านเดือดร้อน ที่ดินกำลังจะถูกธนาคารยึด เลยออกมาหางานทำค่ะ”
คำตอบสั้นแต่ชัดเจน เสียงของวาดจันทร์สั่นน้อย ๆ ขณะพูดถึงบ้านเกิด ริมฝีปากเม้มแน่นอย่างคนพยายามกลืนก้อนสะอื้น แต่แววตากลับตรงและซื่อจนทำให้คุณศจีเงียบลงชั่วครู่
“ทำอะไรเป็นบ้าง”
“ซักผ้า รีดผ้า ทำความสะอาด ทำกับข้าว ขนมก็พอทำได้ค่ะ หนูไม่เกี่ยงงานเลยค่ะ”
“ตอนนี้พักที่ไหน”
“ยังไม่มีค่ะ เพิ่งมาถึงเมื่อเช้า เดินหางานทั้งวันเลย...”
ศจีมองหญิงสาวตรงหน้าที่นั่งหลังตรง แม้เหงื่อจะไหลซึมเต็มขมับ แต่แววตาคู่นั้นไม่ยอมแพ้แม้แต่นิดเดียว เธอวางถ้วยชาในมือลง ก่อนเอ่ยเรียบ ๆ ว่า
“งั้นพักที่นี่ก็แล้วกัน”
“อะไรนะคะ?”
วาดจันทร์เงยหน้าขึ้นมอง แววตาเบิกกว้างอย่างไม่แน่ใจว่าตัวเองได้ยินถูกหรือเปล่า
“ฉันตกลงรับเธอเข้าทำงาน เริ่มได้เลยไหม”
“พะ...พร้อมค่ะ!”
เสียงเธอแทบหลุดหัวเราะออกมาด้วยความดีใจแต่ต้องกลั้นไว้จนหน้าแดง
“จะไม่ถามเงินเดือนหน่อยเหรอ”
“ไม่ค่ะ หนูไม่เกี่ยง ขอแค่มีที่พัก มีข้าวกิน แล้วก็มีเงินพอส่งกลับบ้านใช้หนี้บ้าง...”
สีหน้าศจีเรียบลงจากความเข้มในตอนแรก สายตาจับจ้องหญิงสาวตรงหน้าอย่างไม่ละไปไหน
“ดี เงินเดือนแม่บ้านที่นี่เดือนละหมื่นแปด มีข้าวสามมื้อ มีที่พัก แต่มีข้อห้ามชัดเจน ห้ามลักขโมย ห้ามดื่มสุรา และไม่ควรอยากรู้อยากเห็นเรื่องเจ้านาย ถ้าทำผิด ฉันจะให้ออกทันที เข้าใจไหม”
“เข้าใจค่ะ หนูไม่มีปัญหาเลยค่ะ แต่...ขอความกรุณาอีกเรื่องได้ไหมคะ” น้ำเสียงอ่อนลงอย่างเกรงใจ แต่สายตาสั่นไหวด้วยความหวังสุดท้าย
“ว่ามาสิ”
“หนูมีลูกสาวคนหนึ่งค่ะ อายุแปดขวบกว่า ๆ หนูอยากขอเอาแกมาอยู่ด้วยได้ไหมคะ แกเป็นเด็กดี ว่าง่าย หนูไม่มีใครให้ฝากแล้วจริง ๆ”
ห้องทั้งห้องเงียบไป คุณศจีไม่ตอบในทันที แต่สายตาที่เคยแข็งเริ่มอ่อนลง เมื่อเห็นแววร้อนรนในดวงตาของหญิงตรงหน้า
“นะคะ หนูขอความกรุณา...หนูรับรองว่าลูกจะไม่ทำให้เดือดร้อนเลยค่ะ แกช่วยงานเล็ก ๆ น้อย ๆ ได้ด้วย”
บทล่าสุด
#80 บทที่ 80 BDSM 19/2
อัปเดตล่าสุด: 11/8/2026#79 บทที่ 79 BDSM 19/1
อัปเดตล่าสุด: 11/8/2026#78 บทที่ 78 BDSM 18
อัปเดตล่าสุด: 11/8/2026#77 บทที่ 77 BDSM 17/2
อัปเดตล่าสุด: 11/8/2026#76 บทที่ 76 BDSM 17/1
อัปเดตล่าสุด: 11/8/2026#75 บทที่ 75 BDSM 16/2
อัปเดตล่าสุด: 11/8/2026#74 บทที่ 74 BDSM 16/1
อัปเดตล่าสุด: 11/8/2026#73 บทที่ 73 BDSM 15/2
อัปเดตล่าสุด: 11/8/2026#72 บทที่ 72 BDSM 15/1
อัปเดตล่าสุด: 11/8/2026#71 บทที่ 71 BDSM 14/2
อัปเดตล่าสุด: 11/8/2026
คุณอาจชอบ 😍
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน
ซูจิ่วหนิง อดีตนักกีฬายิงปืนระดับชาติ ไม่คิดยอมก้มหัวให้โชคชะตา เธอจะใช้ฝีมือยิงปืน ไหวพริบทางการค้า และสองมือของตัวเอง พลิกโรงเตี๊ยมซอมซ่อให้กลายเป็นกิจการที่ไม่มีใครกล้าเหยียบย่ำง่าย ๆ ต่อให้ต้องเผชิญเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพล หนี้สินที่เต็มไปด้วยข้อกังขา หรือเกมสกปรกจากคนที่คิดว่าตนมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง เธอก็จะสู้จนถึงที่สุด!
แต่สิ่งที่รับมือยากที่สุดกลับไม่ใช่ศัตรู หากเป็นจ้านถิงเซียว เจ้าพ่อเหมืองทองผู้เย็นชาและคุ้นเคยกับการออกคำสั่ง ชายที่มีทั้งเงิน อำนาจ และความสามารถจะมอบทุกอย่างให้เธอได้…ยกเว้นการบังคับให้เธอรักเขา
เมื่อหญิงสาวไม่ยอมเป็นสมบัติของใคร และชายผู้เคยคิดว่าทุกอย่างซื้อได้ต้องเรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ครอบครอง เรื่องราวของหนี้แค้น ธุรกิจ และหัวใจจึงเริ่มต้นขึ้น
เพราะตำแหน่งนายหญิงแห่งแดนเถื่อน ไม่ได้ได้มาจากการยืนข้างเจ้าพ่อ แต่ได้มาจากการสร้างอาณาจักรด้วยมือของตัวเอง!
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?
เมียนักศึกษาของหมอบดินทร์
สัญญาลับถูกร่างขึ้นพร้อมกฎเหล็กข้อสำคัญ: ห้ามให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด และห้ามล้ำเส้นก้าวก่ายชีวิตส่วนตัว
ในเวลางาน เขาคืออาจารย์หมอที่เย็นชาและเข้มงวดจนเธอกดดันแทบร้องไห้ แต่เมื่ออยู่ใต้ชายคาเดียวกันในยามวิกาล เขากลับเป็นผู้ชายที่คอยต้มข้าวต้ม ดุด้วยความห่วงใย และปลอบประโลมเธอด้วยอ้อมกอดที่แสนเร่าร้อนจนหัวใจสั่นไหว
เมื่อความรักเริ่มก่อตัวสวนทางกับกฎที่ตั้งไว้ ท่ามกลางสายตาจับผิดของผู้คนรอบข้างและเงาอดีตที่คอยตามหลอกหลอน ปลายฝนจะพิสูจน์ตัวเองอย่างไรให้คู่ควรกับการยืนเคียงข้างเขา และอาจารย์หมอจอมปากแข็งจะยอมทลายกำแพงเพื่อปกป้องภรรยาตัวน้อยของเขาด้วยวิธีไหน?
ล็อคหัวใจยัยช่างยนต์
รามจึงดึงเอวามาเป็นช่างประจำตัวเพื่อชดใช้ความผิด แต่ยิ่งอยู่ใกล้ เขากลับยิ่งตกหลุมรักผู้หญิงที่ไม่เคยยอมก้มหัวให้เขา ขณะที่เอวาค้นพบว่าความลับในสนามแข่งอาจเกี่ยวพันกับอดีตของพ่อ และครอบครัวของชายที่เธอเกลียดที่สุด
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง













