บทที่ 38 21.1 กลับมารักกันเถอะนะคนดี

21

กลับมารักกันเถอะนะคนดี

บ่ายนั้นท้องฟ้าเหนือกรุงเทพฯ เป็นสีเทาอ่อน อากาศนิ่งสงบจนเหมือนสายลมหายไปจากตรงนั้น เธียรลงจากรถของคนขับส่วนตัวช้า ๆ โดยมีศจีคอยดูแลไม่ห่าง ร่างสูงโปร่งซึ่งผอมลงอย่างเห็นได้ชัดยืนพิงประตูรถ หายใจลึกอยู่ครู่หนึ่ง ใต้ตาคล้ำอย่างคนพักผ่อนไม่พอ และใบหน้ามีเคราครึ้มที่ไม่ได้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ