บทที่ 45 ตอนพิเศษ1/1

ตอนพิเศษ1

วันวาน

สิบปีก่อน (ต่อ)

วาดจันทร์ตัวสั่นอย่างคนทำอะไรไม่ถูก เกือบจะผวาตามเธียรออกไป แต่เสียงโอดครวญอย่างเจ็บปวดของเจตน์ทำให้เธอต้องขยับตัวไปหาเขา ตอนนี้เขาใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว หน้าตาแตกยับ เต็มไปด้วยคราบเลือดเกรอะกรังจากแรงหมัดของเธียร

“พี่เจตน์เป็นยังไงบ้าง”

“เจ็บน่ะวาด ไอ้เธียรแม่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ