บทที่ 43 ตอนพิเศษ 1

ตอนพิเศษ

“โถ่นาย... ทำไมนั่งหน้างอคอหักเหมือนปลาทูแม่กลองขนาดนั้นล่ะครับ?”

เอกราชร้องถามหลังจากเห็นเจ้านายหนุ่มเดินมาหย่อนกายลงนั่งข้างกัน คว้าหญ้าที่อยู่ข้าง ๆ ส่งให้เวียงพิงค์เคี้ยวตุ้ย ๆ

“ก็จะให้กูอารมณ์ดี ยิ้มหน้าบานได้ยังไงวะ?”

“เอ้า... แล้วเป็นอะไรล่ะครับ”

“ม่อนงอนกู เพราะกูหาของให้เขากิน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ