บทที่ 15 ตอนที่ 5.3 เป็นมากกว่าเพื่อน

“น้ำขิง...” วันชัยปรามด้วยน้ำเสียงต่ำลึก ในใจนึกคาดโทษว่าหากสุภีย์มาได้ยินประโยคเมื่อครู่เข้า คงจะเสียใจจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ที่ลูกสาวพาดพิงถึงตนแบบนี้

“ทำไมเราถึงไม่แคร์ความรู้สึกของแม่เขาบ้างเลย”

“แล้วแม่เคยแคร์ขิงไหมล่ะคะ? แม่ไม่เคยเข้าใจขิงเลย เอาตัวเองเป็นศูนย์กลางของโลกตลอด!” น้ำขิงสวนกลับเ...