บทที่ 3 ตอนที่ 3 ล้มละลาย

บ้านใหญ่ปรักษา

ร่างท้วมของนายศรายุทธหัวเรือใหญ่ของบ้านปรักษาและบริษัทลูกที่มีโอกาสได้ร่วมงานกับบริษัทขนส่งสินค้าชื่อดังมาแรง แต่เพราะช่วงหลังการบริหารงานจัดการภายในบริษัทของตัวเองเกิดผิดพลาด เพราะความสะเพร่า ทำให้เขาเสียเงินทุนมหาศาลไปแทบจะตั้งตัวไม่ได้ จึงต้องบากหน้าไปขอหยิบยืมเงินจากบริษัทยักษ์ใหญ่โดยยอมแลกกับท่าเรือของตัวไป พอได้เงินทุนก้อนโตมา หวังพลิกให้บริษัทกลับมาเดินได้ปกติ แต่เหมือนเคราะห์ซ้ำกรรมซัด เงินที่ได้มากลับละลายลงน้ำไปจนหมด พนักงานเริ่มรู้ก็ทยอยก่อนออกก่อน ใบหน้าของคนผ่านอะไรต่ออะไรมามาก ดำคล้ำเครียดลงถนัดตา คิดย้อนไปเมื่อสองวันก่อน ที่มีกลุ่มคนชุดดำมาแสดงตัวต่อหน้าว่าเป็นลูกน้องเจ้าของเงินที่เขาไปหยิบยืมมา เหงื่อกาฬตามขมับของศรายุทธพากับฝุดออกราวกับดอกเห็ด สายตาของเขาวูบไหว หวาดกลัวในอำนาจมืดที่เขาคิดไม่ถึง

‘สวัสดีครับคุณศรายุทธ… ‘ ย้อนไปเหตุการณ์วันนั้นทำเขากระวนกระวายใจ อยู่ไม่เป็นสุข เพราะกลุ่มคนคล้ายกับมาเฟียในเครื่องแบบชุดดำเนคไทดีแดงเข้ม เดินล้อมเข้ามาทักทาย และพูดถึงสัญญายืนเงินที่เขาได้หยิบยืนจากเจ้านายพวกมันไป

‘ฉัน....ขะ..ขอเวลาหาเงิน..’ เขาเอ่ยอย่างตะกุกตะกัก เมื่อทุกอย่างต้อนเขาจนมุม

‘ผมอยากจะเตือนสติคุณศรายุทธหน่อยนะครับ..นายของพวกผมไม่ใช่คนใจดีมีเมตตา.อย่างที่คุณคิด แต่วันนั้นที่นายให้เงินคุณอาจจะเพราะอะไรมาบังตาก็เป็นได้ ผมแนะนำว่าคุณอย่าเล่นตุกติกดีกว่า.’

‘ฉะ..ฉันขอ.อีกสะ..สามวัน ฉันจะหาเงินมาคืนให้กับนายของพวกแก!’ เขาจำต้องพูดออกไปแบบนั้น เพียงเพราะต้องการเอาตัวรอดหลังเหลือบไปเห็นด้ามกระบอกปืนมัจจุราชสีดำทมิฬเข้า ทำเอาเข่าศรายุทธแทบทรุดลงกับพื้น

‘ผมจะกลับไปรายงานนาย อีกสามวันถ้าเงินไม่ได้กองตรงหน้า ของทุกอย่างที่คุณรัก แม่แต่ชีวิตของคุณก็อาจไม่มีโอกาสได้หายใจ..’

ฟุบบบบ!!!!!!!!

โลกทั้งโลกเหมือนแตกสลายอยู่ตรงหน้าด้วยน้ำมือของตัวเอง ศรายุทธทิ้งตัวลงกับพื้น หลังจากกลุ่มคนชุดดำเดินออกไปแล้ว ทิ้งสิ่งทุกอย่างที่กำลังถาถมเข้ามา เขาไม่มีเงินแล้ว บริษัทก็กำลังจะล้มละลาย ยื้อต่อไปไม่ไหว ที่ดินทำเลทองหรือแม้แต่บ้านที่อยู่เขาก็เอาไปกู้เงินมาเป็นค่าใช่จ่ายให้ภรรยา และลูกสาวอีกสองที่ยังไม่รู้เรื่อง

“อ้าวว! คุณยุทธ ทำไมกลับดึกขนาดนี้!! คุณยุทธ!!! คุณยะ..!!” เหมือนทุกอย่างเป็นแค่อากาศเขาไม่ได้ยินแม้กระทั่งเมียเรียกของจันทร์แรม ที่ตะโกนเรียกอยู่ที่บันไดบ้าน เขาเดินผ่านเธอไปด้วยจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

ปังงงงง!!!!!!

“เป็นบ้าอะไรไปอีกเนี่ย!!! เรียกก็ไม่ได้ยิน!! เหอะ!”จันทร์แรมชักสีหน้าตามหลังของสามีทันที เธอรึอุสานั่งรอตั้งแต่หัวค่ำ หมายจะเข้าไปเอาอกเอาใจเพราะกระเป๋าแบรนด์เนมราคาแพงที่พึ่งออกมาวางเพียงไม่กี่ใบ คุณหญิงคุณนายในแวดวงเดียวกันต่างก็จับจองถ้าเกิดมีแค่เธอที่ยังไม่ได้เป็นเจ้าของ คงได้อายเขาตาย

“เป็นอะไรคะคุณแม่. หรือคุณพ่อไม่ให้เงินไปซื้อกระเป๋า” เสียงกวางลูกสาวของเธอเอ่ยขึ้นทันทีที่ก้าวพ้นประตูบ้านเข้ามา ดูจากสภาพคงพึ่งกลับจากข้างนอก เงินหมดตัวคงกลับมาขอเงินอีกเหมือนเคย อีหรอบเดิม!

“ก็ใช่นะสิยะ! แม่ไม่ทันแม้แต่จะเกริ่นขึ้นประโยคเลยด้วยซ้ำ เดินผ่านหน้าแม่ขึ้นไปโน้นแล้ว น่าเบื่อ!! แกก็ด้วยสภาพแบบนี้ไปเมาหัวราน้ำที่ไหนมาละ ระวังพ่อแกด่าละ ฉันไม่ช่วยแล้วนะ!” จันทร์แรมตวัดสายตามองสภาพของลูกสาวที่ยังคงแต่งตัวเพียงเดรสเกาะอกรัดรูป ผมเผ้ายุ่งเหยิงราวกับยังไม่ได้อาบน้ำอาบท่า

“ก็คอนโดเพื่อนกวางแหละแม่..บัตรกวางมีปัญหาเลยต้องรีบกลับมาถามพ่อเนี่ย โทรไปก็ไม่รับ! กวางไม่มีเงินใช้แล้วนะคะแม่!!!!” พูดแล้วก็หงุดหงิด กวางทำท่าฮึดฮัด ตวัดขาเรียวขึ้นกอดอก ดีที่เธอหาข้ออ้างเรื่องบัตรรูดไม่ผ่านได้ ไม่งั้นคงได้อายกว่านี้หลายเท่า เศรษฐีบ้าอะไรบัตรรูดไม่ผ่านทั้งสี่ห้าบัตรที่มี!

“แล้วแกจะมาเสียงดังใส่ฉันทำไมหะ!!! ยัยลูกบ้า!!!”

“ก็กวางหงุดหงิดอะแม่!”

“แกหงุดหงิดเป็นคนเดียวรึไงหะ! ยัยลูกคนนี้ โน้น! ขึ้นไปถามเอาจากพ่อแกโน้น ฉันก็จะบ้าตายอยู่แล้วเนี่ย!!“ จันทร์แรมสะบัดหน้าหนีลูกสาว ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห หลังๆศรายุทธดูแปลกๆไป เงินที่ให้ก็ลดลงหรือบริษัทจะมีปัญหา ใบหน้าที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพง เคร่งเครียดขึ้น ยังไงคืนนี้เธอก็ต้องรู้เรื่องทั้งหมด จะกลายเป็นคุณนายตกกระป๋องไม่ได้

“รู้แล้วๆๆ ..เออ! ว่าแต่นังเพียงรักละแม่ ทำไมกวางไม่เห็นมันเลยอะ หรือหมกตัวอยู่ในห้อง!” เธอเปลี่ยนเรื่องถามหาลูกติดพ่ออีกคนที่เอาอายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับเธอ แต่เธอไม่ชอบหน้าตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอแล้ว พอเธอและแม่เข้ามาอยู่บ้านหลังนี้ ก็พยายามทำให้ศรายุทธลืมยัยเพียงรักไป จนกลายเป็นยัยหมาหัวเน่า แค่นึกถึงใบหน้าหวานๆสวยๆนั้นเธอก็อยากจะกรีดให้เละ เวลาอยู่มหาวิทยาลัย เพียงรักมักจะเด่นท่ามกลางคนอื่นๆเสมอ จนทุกคนหลงลืมเธอที่เป็นลูกสาวบ้านปรักษาเช่นเดียวกัน ผู้ชายที่เธอหมายมั่นก็หันไปสนใจยัยเพียงรักกันหมด เธอจึงเกลียดเพียงรักเข้าไส้ และไม่มีทางจะญาติดีกับเพียงรักได้

“ไม่รู้! เห็นคนใช้มารายงาน บอกยัยเพียงรักออกจากบ้านไปตั้งแต่เช้ามืดแล้ว.. แกจะสนใจมันทำไม หรือสมองกลับอยากจะนับญาติกับมันแล้ว”จันทร์แรมแสยะยิ้มให้ลูกสาว ที่ไม่มีทางญาติดีกับยัยลูกเลี้ยงเธอแน่

“อร้ายย!! ฟ้าถล่มเถอะแม่!! กวางเกลียดมันยังกับอะไรดี ไม่ออกจากบ้านไปให้พ้นๆซะ!! อยู่ไปก็ขัดหูขัดตา “ กวางชักสีหน้าใส่มารดา ขยะแขยงที่สุด พูดมาได้ไง ที่ถามเผื่อจะได้ยินว่ายัยเพียงรักหอบผ้าหอบผ่อนหนีจากออกบ้านไปแล้วเถอะ!

“เหอะ!! ยัยลูกคนนี้! อย่าออกอาการให้มากนัก ยังไงยัยเพียงรักก็เป็นลูกในไส้ของคุณศรายุทธเขาเกิดวันหนึ่งเขาเอื้อมระอาแกขึ้นมา ระวังแม้แต่สตางค์เดียวเขาจะไม่ให้”

“แม่จะกลัวอะไรละ! แม่เป็นคุณนายปรักษานะคะ คุณพ่อรัก หลง พวกเรา จนลืมยัยเพียงรักไปแล้ว! ทุกวันนี้กวางแทบจะไม่ได้ยินพ่อพูดถึงยัยเพียงรักเลยด้วยซ้ำ”

“เออๆ แกมันหัวขี้เลื้อยจริงๆยัยกวาง ไป! ขึ้นไปหาพ่อแกหน่อย ไม่รู้เป็นบ้าอะไร ฉันยังไม่อยากหาที่เกาะใหม่ตอนนี้หรอกนะยะ”

“ค่ะๆ..รู้แล้วๆ งั้นไปกัน จะให้พ่อดูบัตรให้ด้วย” กวางโยนหมอนอิงทิ้งไปอีกด้านหนึ่งของโซฟา ก่อนจะลุกไปจังจูงแขนมารดาขึ้นไปยังชั้นสองของบ้าน เป้าหมายคือห้องทำงานของศรายุทธปีกซ้าย

ก๊อก!!! ก๊อกก!! ก๊อกกก!!

“คุณยุทธคะ!! จันทร์เข้าไปนะคะ!” เสียงเคาะประตูหน้าห้องทำเขาศรายุทธละสายตาจากเอกสารทวงหนี้มากมายหลายฉบับ ทั้งในอีเมล์และทุกๆช่องทาง จนสมองของเขาแทบแตก ไม่สามารถแบกรับหนี้มหาศาลได้แล้ว ไหนเลยจะเงินที่ต้องโอนในสองแม่ลูกทุกเดือน ดีที่เพียงรักไม่ใช่เงินเยอะมากเหมือนสองคนนี้ มีเพียงค่าเทอมเท่านั้น พอจบเพียงรักก็ไม่รบกวนเงินจากเขาเลยแม้แต่แดงเดียว ใบหน้าเขาเครียดจัด เครื่องปรับอากาศภายในห้องไม่สามารถทำให้จิตใจเขาเย็นลงได้ เขากำลังจะล้มละลาย ไม่มีเงินจ่ายหนี้ บริษัทไปต่อไม่ได้ ทุกอย่างกำลังจะลอยแพเขา ไม่ช้าหรือเร็วเขาก็ต้องบอกคนในครอบครัว สู้บอกวันนี้เลย แล้วค่อยคิดหาทางออกช่วยกัน ศรายุทธสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะลืมตาขึ้น มองไปยังบานประตูที่มีเสียงร้องของภรรยาตะโกนเรียกอยู่ด้านนอก

ไม่นานบานประตูห้องทำงานก็ถูกผลักเข้ามาโดยฝีมือจันทร์แรมภรรยาคนใหม่และลูกสาวที่เขารักไม่ต่างจากลูกในไส้ ทั้งสองทำหน้าบูดบึ้งเข้ามา ไม่พ้นคงเป็นเงินที่มีปัญหาอยู่ในตอนนี้

“คุณพ่ออ~~” กวางถลาเข้ามาทันทีเมื่อประตูห้องเปิด ใบหน้าสวยงอง้ำเบ๊ะปาก ทำทีเป็นบีบน้ำตาราวกับดารานักแสดงรุ่นใหญ่

“หยุดลูกกวาง..จันทร์..เข้ามาแล้วปิดประตูก่อน ผมมีอะไรจะบอกคุณกับลูกพอดี..”

กึก!! ลางสังหรณ์ของจันทร์แรมเริ่มทำงานทันทีที่สบสายตาของผู้เป็นสามี ใบหน้าศรายุทธเคร่งเครียดไม่มีแววล้อเล่น เธอกลืนน้ำเหนียวๆลงคอ ก่อนจะยอมทำตาม ดันประตูปิดแล้วลงล็อกให้เสร็จสับ ก่อนเดินมารอฟังสิ่งที่ศรายุทธต้องการจะพูดกับพวกเธอ

“ผมมีเรื่องสำคัญจะพูด….” เพียงแค่ศรายุทธเกริ่นนำเท่านั้น ก็ทำเอาห้องทั้งห้องเงียบกริบ แม้แต่กวางยังรู้สึกหวาดวิตกกับสิ่งที่ศรายุทธจะพูด หวังว่าคงไม่มีอะไรเลวร้ายนะ เพราะเธอยังเสพความสุขบนเงินทองไม่อิ่ม..!