บทที่ 13 คำที่ยังเลือกไม่คล่อง
วันต่อมาเริ่มด้วยฝนปรอย
ไม่หนักพอให้ถนนท่วม แต่พอให้กระจกรถเป็นฝ้า และพอให้คานท์ต้องเปิดที่ปัดน้ำฝนเป็นจังหวะช้า ๆ ระหว่างขับรถไปส่งนที
นทีนั่งเงียบ กระเป๋าวางบนตัก นิ้วเคาะเบา ๆ ตามจังหวะน้ำฝนกระทบหลังคา
“วันนี้เลิกสามโมงครึ่ง” เขาพูดเมื่อรถใกล้ถึงปากซอย “ไม่มีแลบ”
คานท์พยักหน้า
“ข้อความมาก่อน...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 ฝนที่ตกในคืนที่ฉันตัดสินใจไม่ปล่อย
2. บทที่ 2 เช้าที่ฉันยังไม่กล้าปล่อยมือ
3. บทที่ 3 ระยะห่างที่ฉันยังไม่กล้าให้เกิดขึ้น
4. บทที่ 4 คืนที่ฉันทำให้รอยเข้มขึ้น
5. บทที่ 5 วันที่ทุกคนต้องได้เห็นรอยของฉัน
6. บทที่ 6 รอยร้าวที่เริ่มปรากฏ
7. บทที่ 7 ความพยายามที่ยังสั่นคลอน
8. บทที่ 8 ขีดจำกัดที่ใกล้เอื้อมถึง
9. บทที่ 9 วันที่ความพยายามเริ่มพังทลาย
10. บทที่ 10 รอยร้าวที่ยังไม่ปิด
11. บทที่ 11 ระยะห่างที่ยังไม่ชิน
12. บทที่ 12 วันที่ระยะห่างเริ่มมีชื่อ
13. บทที่ 13 คำที่ยังเลือกไม่คล่อง
14. บทที่ 14 วันที่คำถามไม่ได้ออกมา
15. บทที่ 15 วันที่ความเงียบมีน้ำหนัก
16. บทที่ 16 วันที่ความกลัวนั่งเงียบ ๆ
17. บทที่ 17 วันที่ระยะห่างเริ่มเบาลง
18. บทที่ 18 วันที่ความเบาเริ่มมีรูปร่าง
19. บทที่ 19 วันที่พื้นที่ว่างเริ่มอยู่ได้นานขึ้น
ย่อ
ขยาย
