บทที่ 36 เรียกมันว่า...ความสุข

ตอนที่ 17  เรียกมันว่า...ความสุข

“นัท...ป้าฝากน้องด้วยนะลูก” แม่ของผมนั่งอมยิ้มไม่หุบ ตั้งแต่พิธีรดน้ำสังข์ช่วงเช้า มาจนกระทั่งส่งตัวบ่าวสาวเข้าห้องหอในช่วงค่ำ ซึ่งก็เป็นหนึ่งในห้องพักแบบซูเปอร์พรีเมี่ยมของโรงแรม

“ป้าแก้วไม่ต้องเป็นห่วงกวีนะครับ ผมสัญญาด้วยชีวิตว่าจะดูแลกวีอย่างดีที่สุด” 

“วันนี้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ