บทที่ 4 เธอ ท้องกับใคร 1

“ไม่ได้แต่งหรอกค่ะ แค่จดทะเบียนสมรสกัน... เป็นคำสั่งของผู้ใหญ่ค่ะ ไม่ได้คบหาดูใจด้วย รักเองก็เพิ่งย้ายเข้าไปอยู่กับเขาเมื่อสามเดือนก่อน” แทนรักดูจากท่าทางของทั้งสองคนเมื่อครู่นี้ ก็บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าเป็นเพื่อนสนิทกัน เพราะฉะนั้นเธอเลยเลือกที่จะพูดความจริงออกมา อีกฝ่ายจะได้ไม่ต้องไปถามกับพบธรรมให้รายนั้นไม่พอใจ

ด้านโอภาสก็ฟังแล้วอึ้ง ไม่คิดมาก่อนว่ายุคนี้แล้วยังมีเรื่องคลุมถุงชน... แต่พอคิดไปคิดมา ในวัยสามสิบแปดอย่างพวกเขา ถ้าไม่เริ่มคบหาดูใจใครสักคนในตอนนี้ อีกไม่กี่ปีก็คงต้องพากันขึ้นคาน ซึ่งพบธรรมมีแววว่าจะเป็นอย่างนั้นจริง ๆ เนื่องจากมันไม่มีเรื่องผู้หญิงเข้ามาเกี่ยวข้องเลย ไม่แปลกหรอกที่ทางบ้านจะเป็นห่วง

ซึ่งผู้ใหญ่ที่ว่าก็คงจะเป็น “ทางแม่ใช่ไหมครับ”

แทนรักเงยหน้าขึ้นสบสายตากับอีกฝ่าย ยิ้มออกมาเล็กน้อยเมื่อได้รู้ว่าโอภาสสนิทกับสามีถึงขั้นรู้ลึกตื้นหนาบาง “ใช่ค่ะ ทางแม่”

คุณหมอหนุ่มพยักหน้า เริ่มเข้าใจและปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดได้ แน่นอนล่ะว่าต้องเป็นทางแม่ที่ยังวุ่นวายกับชีวิตของเพื่อนไม่หาย เนื่องจากว่าทางพ่อนั้น ท่านคงไม่ยุ่งเกี่ยวกับทางโลกอีก ยิ่งเป็นการบังคับจิตใจลูกชายคนเดียวยิ่งไม่มีทางทำเด็ดขาด แต่ที่ไม่เข้าใจมากที่สุด ค้างคาใจมาจนถึงตอนนี้... คือเหตุใดคนที่แสดงออกชัดเจนว่า ‘เกลียด’ ถึงทำให้ฝ่ายหญิงถึงขั้นท้องได้ล่ะ?

ทว่าไม่คิดที่จะถาม ไม่อยากเสียมารยาทกับหญิงสาวขนาดนั้น... เอาไว้ซักฟอกกับอีกคนน่าจะเมามันมากกว่าด้วย เมื่อคิดได้ คุณหมอหนุ่มจึงยิ้มออกมาคล้ายกับไม่ต้องการจะรู้อะไรอีก ก่อนจะหันไปอธิบายขั้นตอนต่อไปของการตรวจ กลับมาเป็นมืออาชีพเฉกเช่นปกติ 

พบธรรมไม่มีทางมั่นใจว่าเด็กในท้องเป็นลูกของตัวเองเด็ดขาด ใครมันจะไปรู้ล่ะ ระหว่างที่เขาหนีหายมาพักที่โรงพยาบาล กลับบ้านครั้งคราวเวลาที่ไม่มีเสื้อผ้าจะใส่ คนที่อยู่บ้านเพียงลำพัง ซ้ำยังว่างงานและอยู่ในวัยที่ยังสาวยังสวย อาจจะพาคนอื่นเข้าบ้านหรือไม่ก็ออกไปพบปะกันข้างนอกก็ได้

เขาไม่เคยสนิทสนมกับเธอมาก่อน ต่อให้รู้จักกันมาตั้งแต่เด็กก็เถอะ

ซึ่งที่ผ่านมาชายหนุ่มได้แค่เฝ้ามองเธอผ่านกล้องวงจรปิดที่บ้าน เป็นบางครั้ง ส่วนเวลาอื่นนั้นไม่เคยนึกหรอกว่าแทนรักจะอยู่อย่างไร ทำตัวอย่างไรเมื่อไม่อยู่ในสายตาของผู้ใหญ่ นับตั้งแต่เธอย้ายเข้าเขาก็อยู่ข้างนอกเป็นส่วนมาก แต่จู่ ๆ กลับท้องอย่างนั้นเหรอ?

จะให้เชื่อว่าเป็นลูกของตัวเองแน่ ๆ คงเป็นไปได้ยาก

อีกอย่างมันก็ดูเหลือเชื่อเกินไป ในเมื่อเขาอยู่กับเธอแค่คืนเดียว... แถมยังเป็นคืนที่เต็มไปด้วยอารมณ์โกรธเคือง ต่อให้เป็นคืนเดียวที่จัดการไปเสียหลายครั้งก็ตาม

“เป็นไปไม่ได้” คุณหมอหนุ่มพึมพำกับตัวเอง แต่ทั้งที่สมองสั่งการให้เลิกคิดถึงเรื่องนั้น แต่จนแล้วจนรอดใบหน้าของแทนรักก็โผล่เข้ามา ท้ายที่สุดร่างสูงก็ลุกไปจากโต๊ะทำงานอย่างเร่งรีบ

เดินวนหาร่างบอบบางเพียงครู่เดียวก็ได้พบ... เจ้าของใบหน้าคมสันรอคอยเพียงครู่ จนกระทั่งหญิงสาวเดินไปรับยาเรียบร้อย จึงเดินเข้าไปประกบ ก่อนจะลากออกไปจากตรงนั้น ในระหว่างที่มือกำลังกดเรียกรถจากแอปพลิเคชัน ก็กึ่งลากกึ่งจูงคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยาออกไป

“พี่ธุ...” แทนรักร้องเสียงหลง ตกใจไม่น้อยที่จู่ ๆ ก็ถูกมือใหญ่เข้ามาจับจูงโดยไม่ทันตั้งตัว

ด้านพบธรรมก็หันไปมองแวบหนึ่ง พอไปถึงที่หน้าประตู เขาก็ปล่อยให้เธอเป็นอิสระ “ท้องกับใคร”

แต่คำพูดที่ออกมาจากปากมันไร้สาระเอามาก ๆ แทนรักถึงขั้นขมวดคิ้วเป็นปม ทำหน้าตาคล้ายกับไม่พอใจเอาสุด ๆ และคงจะตอกกลับไปด้วยถ้อยคำที่เจ็บแสบเช่นกัน ถ้าไม่คิดย้อนไปแล้วนึกขึ้นได้ว่าเขาเองย่อมมีสิทธิ์ในการสงสัย เพราะต่อให้มีทะเบียนสมรสค้ำคออยู่ แต่ก็ใช่ว่าจะมั่นใจได้ ในเมื่อเวลาที่ใช้ร่วมกันมันน้อยมาก

“รักไม่เคยมีคนอื่นค่ะ” น้ำเสียงที่แทนรักใช้ตอบจึงราบเรียบ “แต่ถ้าพี่ธุไม่มั่นใจ เราตรวจดีเอ็นเอก็ได้”

“มันแน่อยู่แล้วล่ะ ฉันมีอะไรกับเธอแค่คืนเดียว จะท้องเลยก็เก่งเกินไป”

ทว่าเป็นคืนเดียวที่นับครั้งไม่ถ้วน... เธอคันปากอยากจะเถียงออกไป แต่ดูจากสีหน้าของอีกฝ่าย บวกกับสถานที่ที่ไม่ควรมาทุ่มเถียงกันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง ท้ายที่สุดแทนรักก็เลือกที่จะเงียบปาก และเปลี่ยนเรื่อง

“ที่รักมาวันนี้ ไม่ได้ตั้งใจจะมาฝากครรภ์หรอกนะคะ... รักจะมาปรึกษาพี่ธุแล้วก็เอาของกินมาฝาก” เธอรู้ดีอยู่แล้วล่ะว่าไม่ควรทำให้เขาอับอายหรือกลายเป็นขี้ปากชาวบ้าน อันที่จริงก็ควรเก็บเรื่องนี้ให้เงียบเชียบที่สุดเสียด้วยซ้ำ “แต่รักเป็นลมล้มพับไปก่อน ตื่นมาก็ยังต้องนอนให้น้ำเกลืออีก ตอนที่คุณพยาบาลถามเรื่องฝากครรภ์ รักเลยไม่มีสติคิดให้รอบคอบ”

“ไม่ต้องทำเป็นพูดหรอก เธอรู้อยู่แล้วว่าไม่ควรมาที่นี่ ยังจะสะเออะมาอีก... ปรึกษาอย่างนั้นเหรอ คนที่เธอควรปรึกษาเป็นยัยแก่ที่บงการเธอนู่น ไม่ใช่ฉัน” พูดแล้วก็โมโห พบธรรมไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาพูดให้อีกฝ่ายเจ็บแสบเลยจริง ๆ อาจจะเป็นเพราะว่ารู้ดีหรือเปล่าก็ไม่ทราบ ไม่ว่าคำพูดใดก็คงไม่ทำให้คนหน้าด้านอย่างแทนรักสะทกสะท้าน เพราะกว่าจะมาถึงจุดนี้ได้ เธอคงฝึกความทนทานมาเป็นอย่างดี