บทนำ
"ก็ไปบอกซะ ยัยบ้านั่นจะได้จุดพลุฉลอง... อ้อ หรือที่ไม่บอกเพราะไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อเด็ก เพราะคนอย่างเธอ มันคงมั่วผู้ชายไปทั่ว"
"รักไม่เคยมีคนอื่น..." แทนรักตั้งท่าจะอธิบายอีกครั้ง แต่จำเป็นต้องหยุดเมื่อมองเห็นแววตาดูถูกเหยียดหยามของอีกฝ่าย "คุณหมอบอกว่ารักกำลังแย่เพราะพักผ่อนไม่เพียงพอ กินอาหารก็ไม่ได้... ระหว่างนี้พี่ธุช่วยไปอยู่บ้านเป็นเพื่อนหน่อยได้ไหมคะ รักไม่อยากอยู่คนเดียว"
"เกี่ยวอะไรกับฉัน ท้องกับเปลือกตาเราติดกันหรือไง"
ดูพูดเข้า... "รักนอนไม่หลับเวลาที่พี่ธุไม่อยู่บ้าน"
"ก็กลับไปนอน 'กรง' เก่าของเธอสิ ฉันอ้อนวอนให้มาอยู่ด้วยเหรอ"
เขาคงหมายถึงบ้านเดิมที่เธอเคยอยู่ ซึ่งก็คือบ้านแม่ของเขานั่นแหละ... แต่ถึงแม้ว่าแทนรักจะเติบโตมาจากที่นั่น ทว่าเธอก็ออกมาแล้ว อย่างไรก็ไม่สามารถกลับไปที่เดิม จนกว่าจะได้สิ่งที่บุพการีของเขาพอใจ
"อีกแค่ไม่กี่เดือนเองค่ะ คิดดูนะคะ ถ้าอีกเจ็ดเดือนรักคลอดลูกออกมา พี่ธุก็เป็นอิสระจากท่าน... แต่ถ้าครั้งนี้ลูกไม่แข็งแรง ที่แย่กว่านั้นคือรักแท้ง เราสองคนจะต้องอยู่ด้วยกันไปอีกนานแค่ไหน"
ดวงตาคมกริบหันขวับไปมอง สายตาของชายหนุ่มวาวโรจน์ไปด้วยความไม่พอใจ
"เธอเองก็อยากเป็นอิสระใจจะขาดสินะ"
"พี่ธุต่างหากที่ต้องการมัน"
บท 1
แทนรักยกมือเรียวขึ้นมากุมท้องน้อยของตัวเอง ในขณะที่ดวงตากลมโตจ้องมองไปยังประตูบานใหญ่ของโรงพยาบาล สิ่งที่ฉายชัดออกมาจากสายตาของหญิงสาวที่อยู่ภายใต้เดรสสีหวาน คือความหวาดหวั่นไม่มั่นใจ ไม่รู้เลยว่าควรเดินไปข้างหน้าหรือว่าถอยหลังกลับ
เมื่อความเป็นจริงก็รู้ทั้งรู้ ว่าคนที่อยู่ในนั้นไม่ต้องการจะต้อนรับ พอเห็นหน้าเธอเขาอาจจะไล่ตะเพิดให้เป็นที่อับอายเลยก็ได้ แทนรักถอนหายใจออกมา แต่ในที่สุดก็ตัดสินใจก้าวเข้าไป พร้อมกับก้มมองสิ่งที่อยู่ในมือ ซึ่งก็คือข้าวปลาอาหารที่เตรียมมาฝากสามี ตามคำสั่งของคนที่ให้กำเนิดเขามา
ทว่าแทนรักยืนคงอยู่กลางแจ้งนานเกินไป หรืออาจจะเป็นเพราะการเดินทางที่ค่อนข้างลำบากหรือเปล่าก็ไม่ทราบ ที่ทั้งเดิน ทั้งขึ้นนั่งรถมอเตอร์ไซค์ และปิดท้ายด้วยการก้าวมายืนนิ่งอยู่ที่หน้าโรงพยาบาล ส่งผลให้ทันทีที่เธอก้าวผ่านขอบประตู ก็เกิดอาการหน้ามืดตามัว วิงเวียนศีรษะจนยืนไม่ไหว
และคงล้มตึงหัวฟาดพื้นไปแล้ว ถ้าหากว่าร่างกายที่โงนเงนจะไม่มีคนข้างหลังรับเอาไว้
“คุณ เป็นอะไรหรือเปล่า... ช่วยด้วยครับ คนเป็นลม”
แทนรักได้ยินเสียงคนแปลกหน้าร้องลั่น แต่วินาทีนั้นเธอมองไม่เห็นความเคลื่อนไหวของคนรอบข้างอีกต่อไป หญิงสาวหลับตานิ่ง หวังว่าพอลืมตาขึ้นมาทุกอย่างคงเป็นเหมือนเดิม คงมีเรี่ยวแรงมากพอที่จะเดินเองได้ แต่เรื่องกลับไม่ได้เป็นอย่างที่คิดเลย เพราะหลังจากที่เธอปิดเปลือกตาลง รอบข้างก็มืดมิด นิ่งงัน
รู้ตัวอีกทีแทนรักก็นอนอยู่บนเตียงของโรงพยาบาล... คิ้วสวยของหญิงสาวขมวดเข้าหากันทันที เมื่อได้พบว่าคนที่ยืนอยู่ข้างกายเป็นนางพยาบาลสาว ซึ่งกำลังจัดการกับอะไรสักอย่างที่ตั้งอยู่ข้างเตียง แนวเดียวกับศีรษะของเธอ
“ไม่ทราบว่าคุณแม่จะฝากครรภ์ที่นี่เลยหรือเปล่าคะ”
สองชั่วโมงผ่านไป หลังจากที่นอนนิ่งรับน้ำเกลือจนหมดขวด แทนรักที่กำลังเก็บข้าวของของตัวเอง และจัดเสื้อผ้าหน้าผมให้เรียบร้อย ก็ต้องเงยหน้าขึ้นมองคุณพยาบาลสาวที่เดินเข้ามาถาม ใบหน้างามฉายชัดถึงความแปลกใจ ก่อนจะเอ่ยถามเสียงเบาว่าเหตุใดหล่อนจึงทราบ
“ระ รู้ได้ยังไงคะ”
“รู้สิคะ ตอนที่คุณเป็นลม เราจำเป็นต้องค้นหาบัตรประจำตัวประชาชน ก็เลยเห็นที่ตรวจครรภ์ที่คุณนำมาด้วย... คุณหมอบอกว่าคุณน่าจะอ่อนเพลียจากการแพ้ท้อง แล้วก็พักผ่อนไม่เพียงพอด้วยใช่ไหมคะ”
มือเรียวของพยาบาลสาวชี้ที่ขอบตาของตัวเองพร้อมกับสีหน้าลำบากใจ ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้คนไข้อายหรอก แต่ก็ต้องพูดออกไปเพราะความจริงมันเป็นอย่างนั้น
“สรุปว่าจะฝากครรภ์ที่นี่ไหมคะ ถ้าฝาก... ดิฉันจะได้ไปเดินเรื่องให้”
แทนรักลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เนื่องจากว่าเธอยังไม่ได้บอกเรื่องนี้ให้กับสามีทราบ และที่มาในวันนี้... นอกจากจะเอาของว่างมาฝากตามที่แม่สามีสั่งการ เธอก็ต้องการมาปรึกษาเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน แต่พอไม่ตอบ คุณพยาบาลสาวก็ส่งสายตามาคาดคั้น ท้ายที่สุดแทนรักก็เลยพยักหน้ารับ ด้วยความเกรงใจและไม่อยากให้อีกฝ่ายรอนาน
“ถ้าอย่างนั้นไปนั่งรอหน้าห้องตรวจก่อนนะคะ เดินไหวหรือเปล่า อยากได้รถเข็นไหม”
“ไหวค่ะ ขอบคุณค่ะ”
“งั้นเชิญทางนี้ได้เลยค่ะ”
ว่าที่คุณแม่มองตามร่างอวบของคุณพยาบาล ก่อนจะหันมองไปทางนั้นทีทางนี้เผื่อว่าจะเห็นร่างสูงของคนที่คุ้นเคย แต่คงยากที่จะเจอชายหนุ่มในห้องฉุกเฉิน เนื่องจากว่าเขามีหน้าที่ประจำอยู่ที่อื่น และเวลานี้ก็คงจะวุ่นวายอยู่ที่ไหนสักแห่งของโรงพยาบาล
งั้นเอาไว้ก่อนก็ได้ อย่างไรก็ต้องฝากครรภ์อยู่แล้ว จะแจ้งข่าวกับเขาตอนไหนก็คงเหมือนกัน
เมื่อคิดได้อย่างนั้นแทนรักก็รีบจ้ำอ้าวเดินตามคุณพยาบาลสาว ไปยังแผนกสูตินรีเวช ส่งต่อเคสของเธอให้กับพยาบาลคนอื่น จากนั้นก็ปล่อยให้นั่งรออยู่หน้าห้อง... ระหว่างนั้นก็ทำตามที่พยาบาลสั่งการ ไม่ว่าจะเป็นการตรวจปัสสาวะ ตรวจเลือด ชั่งน้ำหนัก วัดส่วนสูง วัดความดัน
เวลาผ่านไปไม่นานพยาบาลก็เรียกชื่อเข้าห้องตรวจ แทนรักก็รีบเก็บของเมื่อได้ยินชื่อของตัวเอง แต่กลับต้องแปลกใจเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายชะงักค้าง ไม่ยอมอ่านนามสกุล พอหันไปมองก็เห็นพยาบาลสองคนยืนซุบซิบกัน ก่อนที่จะอ่านมันออกมาในที่สุด ทว่าหลังจากนั้นทั้งพยาบาล ทั้งเจ้าหน้าที่ที่ได้ยิน ต่างก็มองมาที่แทนรักเป็นตาเดียว
ซึ่งเธอไม่ได้ติดใจอะไรหรอก ก็แค่งงเล็กน้อย... จึงได้แต่ก้มหน้างุดแล้วเดินตามคุณพยาบาลเข้าไป เธอกล่าวสวัสดีทักทายพร้อมกับวางกล่องข้าวที่ถือมาด้วยและวางไว้ตรงเก้าอี้ที่อยู่ข้าง ๆ ก่อนจะนั่งลงไปตรงหน้าคุณหมอหนุ่มหน้าตาดี แต่แทนที่อีกฝ่ายจะถามไถ่อาการของว่าที่คุณแม่ กลับเลือกที่จะถามคำถามที่ทำให้แทนรักลำบากใจ
“คุณแทนรัก... ภรรยาของหมอธุ ใช่ไหมครับ?”
บทล่าสุด
#94 บทที่ 94 บทส่งท้าย 4
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#93 บทที่ 93 บทส่งท้าย 3
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#92 บทที่ 92 บทส่งท้าย 2
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#91 บทที่ 91 บทส่งท้าย 1
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#90 บทที่ 90 พร้อมหน้าพร้อมตา 2
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#89 บทที่ 89 พร้อมหน้าพร้อมตา 1
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#88 บทที่ 88 น้ำเดิน 3
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#87 บทที่ 87 น้ำเดิน 2
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#86 บทที่ 86 น้ำเดิน 1
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#85 บทที่ 85 ให้เวลาน้องหน่อย 5
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026
คุณอาจชอบ 😍
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
คลั่งรักลูกหนี้
กลางวันเธอจึงต้องทำงานในไร่
ส่วนกลางคืน
เธอต้องทำงานบนเตียง
จนกว่าเจ้าของเงินกู้ก้อนใหญ่อย่างเขา
‘จะพอใจ’
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ
คนหนึ่งชอบหยอกเย้า อีกคนชอบตอกกลับ จากการร่วมทางอย่างไม่เต็มใจ ทั้งสองกลับต้องเผชิญเรื่องราวในยุทธภพด้วยกัน ตั้งแต่เหล่าจอมยุทธ์ผู้หยิ่งผยอง ไปจนถึงกฎเกณฑ์ที่ไม่เป็นธรรมต่อสำนักเล็ก
ยิ่งเดินทาง กู้ฉางเฟิงยิ่งมองเห็นบาดแผลที่ซ่อนอยู่ใต้ความเย็นชาของนาง ส่วนไป๋รั่วหลีก็เริ่มพบว่า บุรุษเจ้าสำราญผู้นี้ไม่ได้มีดีแค่ฝีมือและวาจาชวนหงุดหงิด แต่ยังรู้จักเคารพการตัดสินใจของนาง ไม่คิดครอบครองหรือบังคับให้นางเปลี่ยนแปลงตัวเอง
ทว่า สำหรับสตรีที่รักอิสระยิ่งกว่าชีวิต การเปิดใจให้ใครสักคนกลับยากยิ่งกว่าการรับมือกับยอดฝีมือ และสำหรับบุรุษที่ไม่เคยคิดผูกมัดตัวเอง การรักใครโดยไม่เหนี่ยวรั้งอาจเป็นบทเรียนที่ยากที่สุด
เมื่อจอมยุทธ์เจ้าสำราญต้องรับมือกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ ศึกครั้งนี้ผู้ใดจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน ระหว่างคมกระบี่ที่ไร้ความปรานี กับหัวใจที่เริ่มหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว?
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้













