บทที่ 107 ความสุขที่มากกว่าเดิม

และแล้วไอ้คำว่า ‘มันจะสักแค่ไหนกันเชียว’ ก็ได้รับการพิสูจน์ในเวลาต่อมา

“อุ๊ แหวะ!”

“ไหวไหมคะเนี่ย เภาก็ตะโกนบอกเฮียแล้วนะว่าอย่าหมุนเร็ว ๆ ก็ไม่ยอมฟัง” ลำเภากำลังใช้พัดที่เพิ่งไปซื้อมาเมื่อสักครู่พัดให้กับเหนือเมฆ มืออีกข้างก็ยื่นยาดมส่งให้

“ปะป๊าขา! ปะป๊าเป็นอะไรคะ ไม่ซาบายหยอ ตัวร้อนอะเปล่า เดี๋ย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ