บทที่ 123 บ้านห้วยหนองมน

“ไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่าทำไมนายถึงจะต้องให้ฉันมาด้วย นี่ฉันอุตส่าห์ลาพักร้อนเพื่อมาพักสบาย ๆ ที่ไร่นะ ไม่ได้คิดว่าจะต้องมานั่งหลังขดหลังแข็งแบบนี้เลย”

เหนือเมฆปรายตามองคนด้านข้างที่เอาแต่บ่นอุบมาตลอดทางไม่เลิก สองมือก็ยังประคองพวงมาลัยรถนิ่ง “นี่นายบ่นตั้งแต่ออกมาจากไร่ จนอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าก็จ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ