บทที่ 126 ภาพของเราสองคน

“เดี๋ยวสิเภา! จะเดินหนีเฮียไปไหน รอเฮียก่อน” เหนือเมฆก้าวเท้าเดินตามคนที่กำลังก้าวเดินหนีเขา ปากก็พยายามร้องตะโกนเรียก และเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังคงไม่ยอมหยุดฝ่ามือหนาจึงเอื้อมมาดึงแขนไว้

“ปล่อยเภานะคะเฮีย จะมาจับเภาทำไม เภาจะเข้าบ้านไปดูน้องอิง”

“น้องอิงมีน่านฟ้าคอยดูแลอยู่แล้ว ไม่ต้องห่วงไปหรอก ตอนน...