บทที่ 29 พวกปลายแถว

“ปะป๊าขา!” อิงจันทร์เมื่อเห็นผู้เป็นพ่อก็ร้องเรียกออกมาด้วยความดีใจ

เหนือเมฆเดินเข้ามาหาลำเภา เขาเห็นคราบน้ำตาที่ไหลอาบเปื้อนใบหน้าของลูกสาว พลันในอกก็ให้เกิดความรู้สึกคุกรุ่นขึ้นมา ก่อนดวงตาคมเข้มจะตวัดมองมือหนาที่กำลังบีบจับอยู่ที่ต้นแขนของพี่เลี้ยงสาวไม่ปล่อย

มาคัสยิ้มเยาะ ใบหน้าที่ไว้หนวดเคราน...