บทที่ 34 ฉันไม่ลาออก

“ปะป๊าขา!~”

ฟุ่บ!

เสียงเจื้อยแจ้วมาพร้อมกับร่างเล็ก ๆ ที่พุ่งกระโดดเข้ามากอดที่ขา

“น้องอิง คิดถึงปะป๊าไหมคะ” เหนือเมฆที่เพิ่งกลับมาถึงที่พักก้มตัวลงไปอุ้มเจ้าลูกกระต่ายน้อยขึ้นมาก่อนจะหอมเข้าไปที่แก้มนุ่ม ๆ หนึ่งที

“คิดถึงค่ะ น้องอิงคิดถึงปะป๊ามาก ๆ เยย ปะป๊าทำไมไปนานจังเยยล่ะคะ โดนัทอยู่ไกลหยอ” ...