บทที่ 45 โกดังร้าง

“พี่เภา... เจ็บ ๆ ไหม” ร่างเล็กของอิงจันทร์ที่นั่งอยู่บนตักกำลังยื่นมือขึ้นมาจับที่แก้มเนียนของพี่เลี้ยงสาวที่บัดนี้ปรากฏรอยมือชัด

“ไม่ค่ะ พี่เภาไม่เจ็บ แล้วน้องอิงล่ะคะเจ็บตรงไหนหรือเปล่า” ลำเภาส่ายหน้าก่อนจะถามเจ้าลูกกระต่ายกลับด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง พลางมองสำรวจไปทั่วร่างกายอีกฝ่ายว่ามีตรงไหนได้รับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ