บทที่ 74 ไม่สามารถนิ่งเฉยได้อีกแล้ว

“คุณเหนือ... คุณมาจริง ๆ ด้วย” ตอนนี้อาการของลำเภาค่อนข้างแย่ ร่างกายของเธอร้อนแทบเหมือนไฟ ลมหายใจเริ่มติดขัด เหงื่อซึมออกมาเต็มหน้าผาก ใบหน้าแดงก่ำและไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะทรงตัว

“ใช่ ผมมาเอง ผมมาช่วยคุณแล้วนะ” เหนือเมฆพยักหน้าช้า ๆ ในใจก็ให้รู้สึกปวดหนึบไปหมด ชายหนุ่มรีบถอดเสื้อสูทมาคลุมร่างกายของ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ