บทที่ 22 บทที่ 9.2

ติณณภพหงุดหงิดงุ่นง่านเมื่อทั้งเรียกทั้งเดินหาก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของคนหน้าจืด เห็นเพียงข้าวผัดจานใหญ่และน้ำส้มคั้นใส่ขวดแก้ววางอยู่บนโต๊ะกินข้าว มือใหญ่จึงล้วงเข้าไปหยิบโทรศัพท์มือถือเพื่อโทรหาลุงบุญมีแต่เมื่อถามแล้วไม่ได้ความจึงรีบโทรหาลูกน้องคนสนิททันที

“มึงอยู่ไหน”

“ก็อยู่ในไร่น่ะสิครับเฮียก็ถาม...