บทที่ 29 บทที่ 12.2

                กว่าติณณภพจะกลับบ้านตัวเองก็กว่าสี่ทุ่มเพราะไม่ได้กลับบ้านใหญ่มาเป็นเดือน หลังจากทานมือเย็นพูดคุยรวมถึงอยู่นานๆ ให้สองตายายเห็นหน้าจนเข้านอน น้าเตวิชก็ชวนนั่งดื่มกันต่อรู้ตัวอีกทีก็ดึกแล้ว

“คนหรือลูกหมาวะเนี่ย”

คนที่เลี้ยวรถเข้าไปในโรงจอดรถยังไม่ทันดับเครื่องยนต์ถึงกับส่ายหัวเมื่อเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ