บทที่ 73 บทที่ 36.2

                “งื้ออออ”

คนเผลอหลับไปตั้งแต่เย็นส่งเสียงครางอย่างขัดใจเมื่อรู้สึกว่ามีอะไรกำลังรบกวนการนอนของเธออยู่

“หลับสบายเลยนะยัยจืด” ติณณภพเข่นเขี้ยวเมื่อกลับมาบ้านแล้วไม่เห็นหญิงสาวออกไปต้อนรับหน้าบ้าน ที่แท้ก็มานอนหลับปุ๋ยใต้ผ้านวมผืนหนาอยู่นี่เอง

ยิ่งเห็นหญิงสาวนอนหลับตาพริ้มมุมปากยกยิ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ