บทที่ 78 บทที่ 40.1

                นิชาดาเดินไปเดินมาอยู่ในห้องของตัวเองด้วยความว้าวุ้นใจเพราะตอนนี้สามทุ่มครึ่งแล้วแต่คนที่ต้องลงมานอนกอดเธอทุกคืนกลับยังไม่มา เมื่อทนรอต่อไปไม่ไหวเธอจึงตัดสินใจเปิดประตูห้องนอนออกไปทันที

อะ อะไรน่ะ

ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อได้เห็นสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตรงหน้า  เมื่อกี้ก่อนก...