บทที่ 82 บทที่ 42.1

                หลังจากร้องไห้อยู่นานนิชาดาก็ค่อยๆ สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ พยายามบังคับตัวเองให้หยุดร้องไห้และเลิกคิดถึงเรื่องที่ทำให้เสียใจเพราะตอนนี้สิ่งที่เธอควรจะทำคือการไปจากสถานที่แห่งนี้ สถานที่ที่ทำให้เธอมีความสุขและจบลงด้วยความทุกข์อย่างแสนสาหัส

ก็แค่เดินไปขึ้นรถ จะสักกี่โลกันเชียว

หญิงสาวฮ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ