บทที่ 27 ความลับไม่มีในโลก

ร่างเเกร่งวางร่างเพรียวบางของคนในอ้อมกอดลงกับเตียงเเผ่วเบา ก่อนจะเดินไปหยิบโซ่เส้นใหญ่ขึ้นมาล่ามข้อเท้าเล็กเพื่อป้องกันการหลบหนี

​เเกร๊ง!

​ปากหยักยกยิ้มด้วยความพึงพอใจ ดวงตาคมเหม่อมองตั้งเแต่นิ้วเท้าสวยขึ้นไปยังปลีน่องขาว ลากยาวไปถึงโคนขาที่มีน้ำสีขาวขุ่นเปรอะเปื้อนอยู่

​"หึ!"

​นิ้วยาวสะกิดเข้ากับหั...