บทที่ 21 ต่ำต้อยถึงขนาดไหน

สุภาพรนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ ก่อนจะฝืนยิ้มออกมาบางๆ "ฉันยังมีเรื่องสำคัญกว่าที่ต้องทำค่ะ คุณวางใจเถอะ รอให้ฉันจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว รับรองว่าจะไม่ทำให้เสียเวลาแน่นอน"

เรื่องสำคัญที่ว่านั้น ก็คือการไปพบคุณปู่ภูริณัฐ

วันรุ่งขึ้น หลังเลิกงานสุภาพรเตรียมจะเรียกแท็กซี่ไปที่บ้านใหญ่ แต่กลับบังเอิญเจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ