บทที่ 79 การร้องไห้ของทิพย์สุดา

เคนท์ขับรถด้วยความเร็วสูง

ทว่าในหัวสมองกลับมีแต่ภาพดวงตาที่อ่านไม่ออกของสุภาพร

วินาทีนี้ ทุกสิ่งที่เป็นเธอได้เข้ายึดครองความคิดของเขาไปจนหมดสิ้น

เขาคิดทบทวนอย่างบ้าคลั่งว่า เมื่อนานมาแล้ว เขาอาจจะเผลอใจให้เธอไปตั้งนานแล้วหรือเปล่า

ไม่อย่างนั้นทำไมเขาถึงหลงใหลเธออีกครั้งได้ง่ายดายขนาดนี้

ไม่นานเขาก็ม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ