บทที่ 139 คลั่งรักคุณลูกหนี้ - ไม่ได้หวง

ประตูกระจกเคลื่อนเข้าหากันพร้อมเสียงกริ่งเบาๆ แต่สำหรับขวัญข้าวความรู้สึกหนักอึ้งในใจนั้นยังเหมือนลอยค้างอยู่ในอากาศ ดวงตาเจือเศร้ามองตามแผ่นหลังของเขาจนลับสายตา ก่อนจะก้มลงมองหลังมือตัวเอง รอยแดงเล็กน้อย แต่กลับเจ็บเหมือนมีใครเอาอดีตทั้งสิบปีมาราดลงบนผิวหล่อนอีกครั้ง

“พี่ทำแผลให้นะน้องข้าว”

“เอ่อ...