บทที่ 158 คลั่งรักคุณลูกหนี้ - อย่าสำคัญตัวผิด

เมื่อประตูรั้วปิดลง ความเงียบก็กลับคืนมาอีกครั้ง แต่มันไม่ใช่ความเงียบสงบ มันเป็นความเงียบที่เหมือนมีพายุซ่อนอยู่

ทิวากรหันมาหาขวัญข้าว ดวงตาคมเข้มของเขาวาวโรจน์ น่ากลัวว่าทุกครั้งที่ผ่านมา เพราะมันเจือไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ขวัญข้าวบอกไม่ถูก ทำได้แค่ก้มหน้าไม่กล้าสบตา

“สนุกมากไหม”

“ขอโทษค่ะ”...