บทที่ 173 คลั่งรักคุณลูกหนี้ - พี่จะทำให้ดีที่สุด

ทิวากรมองกิริยานั้นอย่างเอ็นดู แม้จะอยากถลาเข้าไปคว้าขวัญข้าวมากอดปลอบขวัญมากมายเพียงใด แต่เวลานี้... ไม่ได้ ต้องให้เวลาขวัญข้าวได้ดูแลยายอิ่มก่อน

ยายอิ่มมองหน้าทิวากรอยู่นาน ดวงตาขุ่นมัวมีน้ำเอ่อขึ้น

“ยะ... อย่า... โกรธ... น้อง...”

ลมหายใจของขวัญข้าวสะดุด แต่ทิวากรนิ่งไป เขากุมฝ่ามือเหี่ยวย่นเอา...