บทที่ 19 ตักตวงจนเช้า

เสียงนกร้องจิ๊บจิ๊บดังมาจากระเบียงห้อง ไม่ได้ทำให้รินลดารู้สึกถึงการเริ่มต้นวันใหม่เลยสักนิด หล่อนที่สวมชุดนอนเรียบร้อยแล้วนั่งกอดเข่าอยู่บนเตียง ก่อนจะหันมองสภาพผ้าห่ม ปลอกหมอน และผ้าปูเตียงที่ยับย่น เพราะเมื่อคืนทุกสิ่งทุกอย่างไม่ได้จบลงที่ห้องน้ำ เมื่อเขาอุ้มหล่อนออกมา

อายความเย็นจากเครื่องปรับอ...