บทที่ 23 เกินเยียวยา

“ใช่ค่ะ รู้แบบนี้ก็ปล่อยฉันได้แล้ว”

“เธอจะได้มีเวลาเอาน้ำฉีดล้างสินะ แต่ต่อให้ฉีดยังไงก็ไม่หมดหรอก คราบคาวๆ มันจะติดตัวเธอแบบนั้นไม่มีวันหาย และผู้ชายน่ะ ถ้าเขาได้กลิ่น เขาก็จะรู้ว่าเธอเคยถูกเอามาแล้ว”

เพียะ!

ฝ่ามือฉาดใหญ่ตบใส่ใบหน้าหล่อเหลาของหมอหนุ่มเต็มแรง เพราะรินลดาทนไม่ไหวแล้ว คำดูถูกดูแคลน...