บทที่ 36 หึงหวง เก็บไม่ได้

ชายคนนั้นแต่งตัวดี ใส่เสื้อเชิ้ตแขนยาวพับแค่ศอก กางเกงสแลคแพทเทิร์นดี สวมนาฬิกาข้อมือราคาแพง และใบหน้าคมสันนั้นก็บ่งบอกว่าเป็นคนมั่นใจในตัวเอง เขาคนนั้นกำลังยื่นถุงกระดาษที่ด้านหน้านั้นเป็นโลโก้ของร้านเบเกอรีชื่อดังให้รินลดา

แค่นั้นดวงตาคมเข้มก็วาวโรจน์ มือที่ถือแฟ้มเอกสารกำแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว

“ค...