บทที่ 37 สามีขี้หึง

ช่วงพักกลางวันที่ร้านค้าสวัสดิการค่อนข้างแน่น รินลดามองหาแล้วแทบไม่มีเก้าอี้ว่าง จึงเลือกเดินถือถาดอาหารมานั่งร่วมโต๊ะกับพยาบาลรุ่นพี่สองคนที่นั่งอยู่ก่อนหน้าแล้ว

“รินขอนั่งด้วยนะคะ”

“ได้เลยจ้ะน้องริน นั่งได้เลย”

รินลดาขอบคุณก่อนจะนั่งในฝั่งตรงกันข้าม แล้วหัวข้อสนทนาที่ไม่อยากได้ยินก็ดังขึ้น

“เม...