บทที่ 42 ภรรยาของผม

“คุณภาคินคะ ดิฉันขอบคุณสำหรับความรู้สึกดีๆ นะคะ แต่ดิฉันรับดอกไม้ช่อนี้ไม่ได้ค่ะ”

“เพราะกฎของโรงพยาบาลเหรอครับ”

“ไม่ใช่ค่ะ”

รินลดายิ้มอ่อนโยน แต่มั่นคง

“เพราะดิฉันมีคนรักแล้วค่ะ”

หมอนนท์ยกแก้วกาแฟค้างกลางอากาศ ส่วนอคิระกลับนิ่งสนิท เหมือนประโยคนั้นกระแทกใจเขาแรงกว่าทุกเสียงในโรงพยาบาล

“แฟนคุณพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ