บทที่ 50 หัวใจวิ่งได้

“คุณหมออาร์ต! พี่ริน!”

น้องภูโบกมือสุดแขน แล้วรีบวิ่งเข้ามาหา

อคิระรีบถลาเข้าไปรับ

“ไม่ต้องรีบครับ”

น้องภูจึงลดความเร็วลง แต่ยังยิ้มกว้างไม่หยุด

“เหนื่อยมากไหม”

“นิดเดียวครับ”

“เจ็บหน้าอกหรือเปล่า”

“ไม่เจ็บครับ”

“เวียนหัวไหม”

“ไม่ครับ”

“หายใจลำบากหรือเปล่า”

“ไม่ครับคุณหมอ”

น้องภูตอบทุกค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ