บทที่ 66 คุณคนคลั่งไคล้ - สัมผัสที่คุ้นเคย

“พี่ขอโทษ”

“โอเค ฉันรับคำขอโทษ ปล่อยฉันได้แล้ว”

ก้านตองพยายามพูดอย่างใจเย็นที่สุดและขืนตัวออกจากอ้อมกอดเขา แต่เขากลับยิ่งกอดรัด หล่อนถอนหายใจเฮือกใหญ่ เหลือบตามองบน เพราะไฟก็ดับ ฝนก็ตก บรรยากาศช่างเป็นใจชะมัด ในขณะที่หล่อนแสนจะหงุดหงิด

ก็ตอนนี้มันไม่ใช่เวลาของคนรัก แต่มันเป็นเวลาของคนเกลียด

ใช่....

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ