บทที่ 14 ห่างเหิน

ผิงอันที่ในหัวยังคงระแวงฟุ้งซ่านเรื่องที่สิงห์เตือนเมื่อวาน นัยน์ตากลมโตนิ่งสนิทลงทันตา ยัยน้องเม้มริมฝีปากแน่นดื้อตาใส ช้อนสายตาขึ้นสบตากับผู้ปกครองตัวโตตรง ๆ แววตาของเธอไม่มีกระแสความออดอ้อนหลงเหลืออยู่ มีเพียงความนิ่งสนิทที่จงใจสร้างระยะห่างประชดประชันความอึดอัดในอกตัวเอง

“นู๋อันนั่งตรงนี้สะดวกร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ